Przejdź do głównej zawartości

Azure DevOps

Formularz konektora Azure

Standardowy formularz konektora, opisany ogólnie w Konektorach, z jedną różnicą: pole ID organizacji jest tutaj wymagane. To jedyny typ konektora, w którym bez tej wartości nie da się zapisać połączenia.

Konektor łączy się z Azure DevOps Services albo z Azure DevOps Server. Od wariantu zależą wartości dwóch pierwszych pól.

PoleCo wpisaćPrzykład
Adres URL API konektoraw Azure DevOps Services adres usługi; w Azure DevOps Server adres serwera, z segmentem /tfs, jeśli serwer go używahttps://dev.azure.com albo https://serwer:port/tfs
ID organizacjiw Azure DevOps Services nazwa organizacji, ta z adresu dev.azure.com/{organizacja}; w Azure DevOps Server nazwa kolekcjifirma albo DefaultCollection
Osobisty token dostępu (PAT)token z zakresami Code (Read) i Project and Team (Read)$$AZURE_TOKEN

Pole tokenu przyjmuje też nazwę zmiennej środowiskowej z przedrostkiem $$, jak w przykładzie powyżej. Zmienna musi istnieć na hoście wtyczki, a szczegóły tego mechanizmu opisują Konektory.

Token generuje się w Azure DevOps, w ustawieniach użytkownika, w sekcji Personal access tokens. Sam konektor potrzebuje dwóch zakresów: Code (Read) oraz Project and Team (Read).

Do zbierania wdrożeń CI/CD z YAML Pipelines i Environments token potrzebuje dodatkowo zakresów Build (Read) i Environment (Read & manage). Microsoft nie oferuje zakresu Environment w wariancie tylko do odczytu. Q247 odczytuje przez niego historię wdrożeń i niczego w środowiskach nie zapisuje. Z Azure DevOps Server wdrożenia są zbierane od wersji 2020.

Konto, na którym token powstał, musi mieć dostęp do wszystkich projektów Azure DevOps, których repozytoria mają być analizowane.

Zobacz też​